چون حنا دستی به دست و پای خوبان می کشم

خاک می گردم به صد بیطاقتیهای سپند

غیر پندارد عنان ناله آسان می کشم

مشت خون نیم رنگم طرفه شوخ افتاده است

با مروت توام افتاده ست ایجادم چو شمع

خار هم گر می کشم از پا به مژگان می کشم

از غبار خاطرم ای بی خبر غافل مباش