من که چون صحرا هنوز از خاک دامان می کشم

سایه بیدست و پایی از سر من کم مباد

کز شکوهش انتقام از هر چه نتوان می کشم

در غبار خجلتم از تهمت آزادگی

کلفت مستوری ام در بی نقابی داغ کرد

بار چندین پیرهن از دوش عریان می کشم

لفظ من بیدل نقاب معنی اظهار اوست