شکست رنگ به توفان سرمه داد خروشم

میی نماند و ز خمیازه می کشم قدح امشب

هنوز تازه دماغ خیال نشئه دوشم

سحر به گوش که خواند نوای ساز تظلم

چو غنچه تا نفسی گل کند ز جیب تامل

دل شکسته نواها کشیده است به گوشم

به حسرت کف و آغوش موج کار ندارم