هنوز تازه دماغ خیال نشئه دوشم

شکست ساز امید و نداد عرض صدایی

ندانم این همه رنگ از چه سرمه کرد خموشم

میی نماند و ز خمیازه می کشم قدح امشب

سحر به گوش که خواند نوای ساز تظلم

شکست رنگ به توفان سرمه داد خروشم

چو غنچه تا نفسی گل کند ز جیب تامل