میی نماند و ز خمیازه می کشم قدح امشب

به صدهزار تپش کرده اند آبله پوشم

شکست ساز امید و نداد عرض صدایی

ندانم این همه رنگ از چه سرمه کرد خموشم

هنوز تازه دماغ خیال نشئه دوشم

سحر به گوش که خواند نوای ساز تظلم

شکست رنگ به توفان سرمه داد خروشم