به احوال من بیدل کسی دیگر چه پردازد

مباد از حیرت آیینه تنگ آید برو دوشم

به بی دردی بیابان هوس تا چند طی کردن

درای محمل شوقم ، کجا شد دل که بخروشم

ز بس بیحاصلم از خاطر خود هم فراموشم