ز ساز هر دو عالم نغمه دلدار می جوشد

که چون گل می تواند ریخت رنگ بال و پر گوشم

به درس بی تمیزی چند خون سعی می ریزم

چو شور عشق باید خواند افسونی به هرگوشم

کدامین پنبه سیماب تو شد ای بیخبر گوشم

مگر آواز پایی بشنوم بیدل درین وادی

به رنگ نقش پا در راه حسرت سر بسر گوشم