که من بر حرفهای ناشنیدن بیشتر گوشم

مقیم خلوت رازت نی ام لیک اینقدر دانم

که حرفی می کشد چون حلقه از بیرون درگوشم

فسون درد سر بر من مخوانید ای سخن سازان

به تیغ گفتگو آفاق با من برنمی آید

اگر بندد گلی از پنبه بر روی سپر گوشم

دماغی ساز کن درد سر اینجا کم نمی باشد