دلیلی در سواد وحشت امکان نمی باشد

به صد آغوش حیرانی بهم آوردن خویشم

به وحشت سخت محکم کرده ام سر رشته الفت

به رنگ موج در قلاب چین دامن خویشم

همان چون برق شمع راه از خود رفتن خویشم

فروغ خویش سیلاب بنای شمع می باشد

به غارت رفته توفان طبع روشن خویشم