به غارت رفته توفان طبع روشن خویشم

دلیلی در سواد وحشت امکان نمی باشد

همان چون برق شمع راه از خود رفتن خویشم

فروغ خویش سیلاب بنای شمع می باشد

سیه بختی به رنگ سایه مفت ساز جمعیت

عبیری دارم و آرایش پیراهن خویشم

نمی دانم خیالم نقش پیمان که می بندد