فروغ خویش سیلاب بنای شمع می باشد

به رنگ موج در قلاب چین دامن خویشم

دلیلی در سواد وحشت امکان نمی باشد

همان چون برق شمع راه از خود رفتن خویشم

به غارت رفته توفان طبع روشن خویشم

سیه بختی به رنگ سایه مفت ساز جمعیت

عبیری دارم و آرایش پیراهن خویشم