نمی دانم خیالم نقش پیمان که می بندد

به غارت رفته توفان طبع روشن خویشم

سیه بختی به رنگ سایه مفت ساز جمعیت

عبیری دارم و آرایش پیراهن خویشم

که چون رنگ ضعیفان بست بشکن بشکن خویشم

تعلق صرفه جمعیت خاطر نمی خواهد

خیال دوستی با هر که بندم دشمن خویشم