خیال دوستی با هر که بندم دشمن خویشم

نمی دانم خیالم نقش پیمان که می بندد

که چون رنگ ضعیفان بست بشکن بشکن خویشم

تعلق صرفه جمعیت خاطر نمی خواهد

تمیزی گر نمی بود آنقدر عبرت نبود اینجا

تحیر نامه در دست از مژه وا کردن خویشم

پر افشانم پری تا وارهم از چنگ خود داری