تعلق صرفه جمعیت خاطر نمی خواهد

عبیری دارم و آرایش پیراهن خویشم

نمی دانم خیالم نقش پیمان که می بندد

که چون رنگ ضعیفان بست بشکن بشکن خویشم

خیال دوستی با هر که بندم دشمن خویشم

تمیزی گر نمی بود آنقدر عبرت نبود اینجا

تحیر نامه در دست از مژه وا کردن خویشم