که چون رنگ ضعیفان بست بشکن بشکن خویشم

سیه بختی به رنگ سایه مفت ساز جمعیت

عبیری دارم و آرایش پیراهن خویشم

نمی دانم خیالم نقش پیمان که می بندد

تعلق صرفه جمعیت خاطر نمی خواهد

خیال دوستی با هر که بندم دشمن خویشم

تمیزی گر نمی بود آنقدر عبرت نبود اینجا