نمی یابم به غیر از نیست گشتن صیقلی دیگر

به رنگ شمع یکسر تیغم و با خویش در جنگم

ز خلق بی مروت بس که دیدم سخت رویی ها

نگه در دیده نتوان یافت ممتاز از رگ سنگم

چه سازم ریختند آیینه ام چون سایه از رنگم

جنون بوی گل در غنچه ها پنهان نمی ماند

نفس بر خود گریبان می درد در سینه تنگم