به میزان گرانقدر شرر سنجیده ام خود را

نفس بر خود گریبان می درد در سینه تنگم

تنک ظرفی چو من درمحفل امکان نمی باشد

که چون گل شیشه ها باید شکست از گردش رنگم

مگر از خود برآیی ناتوانی گشت همسنگم

طرب هیچ است می بالم ، الم وهم است و می نالم

به هر رنگی که هستم اینقدر سامان نیرنگم