پیرم کنون و جان به دم سرد می کنم

تا کی ستم کند سر بی مغز بر تنم

زین بار عبرت آبله دوشست گردنم

طفلی گذشت و رفت جوانی هم از نظر

ماضی گرفت دامن مستقبل امید

از آمدن نماند به جا غیر رفتنم

دستی که سر ز دامن دلدار می کشد