آسمان گردی عجب می ریزد از پرویزنم

دیده ای داری چه می پرسی ز جیب و دامنم

چون حباب از شرم عریانی عرق پیراهنم

رفته ام بر باد تا دم می زنم تایید صبح

اضطراب شعله در اندیشه خاکستر است

تا نفس باقیست از شوق فنا جان می کنم

همچو گل بهر شکستم آفتی در کار نیست