تا نفس باقیست از شوق فنا جان می کنم

رفته ام بر باد تا دم می زنم تایید صبح

آسمان گردی عجب می ریزد از پرویزنم

اضطراب شعله در اندیشه خاکستر است

همچو گل بهر شکستم آفتی در کار نیست

رنگ هم از شوخی آتش می زند در خرمنم

دورگرد عجزم اما در شهادتگاه شوق