دورگرد عجزم اما در شهادتگاه شوق

تا نفس باقیست از شوق فنا جان می کنم

همچو گل بهر شکستم آفتی در کار نیست

رنگ هم از شوخی آتش می زند در خرمنم

تیغ او نزدیکتر از رگ بود باگردنم

مرکز خط امانم از هجوم اشک خلق

چشم حاسد بود سامان دعای جوشنم