همچو گل بهر شکستم آفتی در کار نیست

آسمان گردی عجب می ریزد از پرویزنم

اضطراب شعله در اندیشه خاکستر است

تا نفس باقیست از شوق فنا جان می کنم

رنگ هم از شوخی آتش می زند در خرمنم

دورگرد عجزم اما در شهادتگاه شوق

تیغ او نزدیکتر از رگ بود باگردنم