به دیدار تو گر خیزد غبار از چشم حیرانم

گداز انفعالم مانعست از هرزه گردیها

به این نم یک دو دم شیرازه خاک پریشانم

دل هر ذره رنگ خانه آیینه می ریزد

چوگل هر چند فرصت غیر تعجیلم نمی خواهد

بهار عالمی طی می شود تا رنگ گردانم

کدورت بر نمی دارد دماغ انتظار من