جهانی را توان چون چشم ، پوشیدن به مژگانم

چو گوهر موجها پیچید بر هم تا گره بستم

سر راحت به دامن چیده چندین گریبانم

به این وسعت اگر چیند تغافل دامن همت

ندانم بیش ازین عشق از من بیدل چه می خواهد

غریبم ، بینوایم ، خانه ویرانم ، پریشانم