به که بر سر فکنم خاک و دلی شاد کنم

نام عنقا بنشان به که نگردد ممتاز

بر نگین زین دو نفس عمر چه بیداد کنم

عالمی چشم به ویرانی من دوخته است

تاب محرومی پرواز ندارم ور نه

بال و پر بشکنم و خانه صیادکنم

بی خزان است بهار چمنستان خیال