ناله دردی گر از من بشنوی معذور دار

دست می شویم ز خویش و سیر دریا می کنم

برکه نالم از عقوبتهای بیداد امل

آه از امروزی که صرف فکر فردا می کنم

غرقه توفان عجزم دست بالا می کنم

بیدل از سامان مستیهای اوهامم مپرس

دل به حسرت می گدازم می به مینا می کنم