دستگاه قطع امید دو عالم سرکشی ست

جمله پروازم اگر سر در ته پر می کنم

گر بخوانم قصه عیش تهی از خود شدن

عالمی را بهر این کشتی قلندر می کنم

چون دم شمشیر پهلویی که لاغر می کنم

مرگ می خندد به فهم غافل من تا ابد

بی تو گر یک لحظه خود را زنده باور می کنم