نامه ای دارم که هر جا می برم گم می کنم

عالم صورت برون از عالم تنزیه نیست

در صمد دارم تماشا گر صنم گم می کنم

قاصد ملک فراموشی کسی چون من مباد

دم مزن از جستجوی شوق بی پروای من

هر چه می یابم ز هستی تا عدم گم می کنم

بر رفیقان بیدل از مقصد چه سان آرم خبر