یک چراغان در بهار کهنه سالی می کنم

عمرها شد در شبستان تماشاگاه دهر

سیر این نه پرده فانوس خیالی می کنم

لاله وگل منتظر باشند و من همچون چنار

ننگم انجام غنا از فقر من پوشیده نیست

چینی ام هر چند دل باشد سفالی می کنم

شرم دارد جرات من از ملایم طینتان