ننگم انجام غنا از فقر من پوشیده نیست

سیر این نه پرده فانوس خیالی می کنم

لاله وگل منتظر باشند و من همچون چنار

یک چراغان در بهار کهنه سالی می کنم

چینی ام هر چند دل باشد سفالی می کنم

شرم دارد جرات من از ملایم طینتان

آتشم گر پنبه می بندد زگالی می کنم