پیرگشتم خدمت قد دوتایی می کنم

هر کجا باشم درین وحشت دلیل کاروان

جاده ها را محمل بانگ درایی می کنم

کو جوانی تا توانم عذر طاقت خواستن

پیش یارانم دل بی آرزو شرمنده کرد

جام خالی گر قبول افتد حیایی می کنم

از تصنع ننگ دارم ورنه من همچون سحر