از تصنع ننگ دارم ورنه من همچون سحر

پیرگشتم خدمت قد دوتایی می کنم

پیش یارانم دل بی آرزو شرمنده کرد

جام خالی گر قبول افتد حیایی می کنم

می درم جیبی دماغ دلگشایی می کنم

یک سر مو گر برون آیم ز فکر نیستی

یا قیامت می نمایم یا بلایی می کنم