جوهر ز ضعف پروار آیینه می پرستد

خوابیده است عفوت در سایه گناهم

زنجیر می نویسد سطری ز حال مجنون

در دعوی اسیران ، زلف دو تا، گواهم

نقش نگین داغ است سطری که دارد آهم

آمد به یاد شوقم کیفیت خرامی

شد موج ساغر می در چشم تر نگاهم