از دوری حقیقت ادراک ما مپرس

پرواز گریه دارد و ما پر گشوده ایم

در وصل هم ز حسرت دیدار چاره نیست

با عشق طالعی ست که ما آزموده ایم

دربا سراب شدکه به چشمت نموده ایم

از مزرع امید که داند چه گل کند

ما دانه های کاشته نادروده ایم