دربا سراب شدکه به چشمت نموده ایم

در وصل هم ز حسرت دیدار چاره نیست

با عشق طالعی ست که ما آزموده ایم

از دوری حقیقت ادراک ما مپرس

از مزرع امید که داند چه گل کند

ما دانه های کاشته نادروده ایم

جانیم رفته رفته جسد بسته ایم نقش