خاک خجلت به سرچشم چه طاعت چه گناه

می به ساغر مگر از چشم غزالان کردیم

زبن دو تا رشته که هر دم نفسش می خوانند

مفت ما بود که چون صبح گریبان کردیم

هر چه کردیم درین کلیه ویران کردیم

عرصه کون و مکان وسعت یک گام نداشت

چون نگه بیهده اندیشه جولان کردیم