جلوه ای کردی که ما هم دیده حیران شدیم

بی حجاب رنگ نتوان دید عرض نوبهار

پیرهن کردیم سامان هر قدر عریان شدیم

مشت خاک تیره را آیینه کردن حیرت است

از چراغ ما ز هستی دامنی افشاند عشق

بی زبان بودیم داغ شکر این احسان شدیم

آتش ما از ضعیفی شعله ای پیدا نکرد