در عبادتگاه ذوق نیستی مانند اشک

بی زبان بودیم داغ شکر این احسان شدیم

آتش ما از ضعیفی شعله ای پیدا نکرد

چون چراغ حیرت از آیینه ها تابان شدیم

سجده ای کردیم و با نقش قدم یکسان شدیم

دردسرکمتر چه لازم با فنون پرداختن

عالمی سودای دانش پخت و ما نادان شدیم