می کنند از نقش پا مقراض وحشت آهوان

از خم مژگان برون تاز است پرواز نگاه

وحشت ما بال و پر کرده ست اندر آشیان

در بیابانی که می بالد رم دیوانه ام

گر نشد دیوانه من پا به دامان ادب

ناله را زنجیر می گردد رگ خواب گران

مگذر ای شوخ از طواف دیده حیران من