چند خواهی این چنین ای خانه ویران زیستن

چشم زخم خودنمایی را نمی باشد علاج

ای شرر باید همان در سنگ پنهان زیستن

از وطن دوری و غربت هم گوارای تو نیست

یک دودم کم نیست خجلت مایگیهای نفس

چون سحر زین بیش نتوان سست پیمان زیستن

هم چو شمع از عشرت این انجمن غافل مباش