حریف نفس که می گشت جز تعلق دنیا

الم شمر همه گر باشد از طرب نگذشتن

نبرد موی سفیدم سیاهکاری غفلت

سحر دمیده و می بایدم ز شب نگذشتن

غریب مصلحتی بود ازین جلب نگذشتن

ترددی ز پل دوزخم گذشت به خاطر

یقین به تجربه گفت از سر غضب نگذشتن