به هر وحشت جنونم گر بساط الفت آراید

که بر آیینه چون آه سحر نتوان اثر کردن

غبار مقدمت حشر دو عالم آرزو دارد

قیامت می کند دل را نمی باید خبرکردن

صدا از خانه زنجیر نتواند سفر کردن

عرق غواص شرمم در غبار تهمت هستی

مرا افکند در آب از سر این پل گذر کردن