بی کنج قناعت نتوان داد غنا داد

تا دست بهم بر نزنی خیز و قدم زن

این بزم جنون عرصه رعنایی نازست

چندان که غبارت ننشسته است علم زن

در دامن خود پا به سر عیش و الم زن

بیهوده به صحرای هوس جاده مپیما

هر صفحه که آید به نظر مسطر رم زن