نم اشکی اگر در لغزش آیی ناز جولان کن

صفای عافیت تشویش صیقل برنمی دارد

اگر آسودگی خواهی چو سنگ آیینه پنهان کن

تحیر می زند موج از غبار عرصه امکان

شکوه همتت آیینه در ضبط نفس دارد

هوا را گر مسخر کرده ای تخت سلیمان کن

ندارد قدردانی جز ندامت کوشش همت