شبنم وحشت کمین الفت پرست رنگ نیست

چشمی و اشکی است همچون شمع سر تا پای من

گاه اشک یاس وگاهی ناله عریان می شود

خلعت دل در چه کوتاهی ست بر بالای من

چشمکی دارد پری درکسوت مینای من

بسکه جولانگاه شوقم اضطراب آلوده است

جاده یکسر موج سیلابست در صحرای من