همان خاکم اگر آرام گیرد اضطراب من

قناعت ساغر حیرت غم و شادی نمی داند

چو شبنم گوشه چشمی ست مینای شراب من

غبارم را تپیدن دارد از ذوق فنا غافل

ندانم با کدامین ذره سنجم هستی خود را

که در وزن کمی بسیار پیش آید حساب من

به راحت تهمتی دارم ز احوالم چه می پرسی