سفیدی کرد راه زندگی در انتظار من

فنا مشتاقم اما سخت بی سرمایه آهنگم

فلک چون سنگ بر دوش شرر بسته ست بار من

چو آن شمعی که پرتو در شبستان عدم دارد

ندارد هستی ام غیر ازعدم مستقبل و ماضی

چو دریا هر طرف در خاک می غلتد کنار من

نگاه عبرت از هر نقش پا با سرمه می جوشد