نگاه عبرت از هر نقش پا با سرمه می جوشد

سفیدی کرد راه زندگی در انتظار من

ندارد هستی ام غیر ازعدم مستقبل و ماضی

چو دریا هر طرف در خاک می غلتد کنار من

تو هم آیینه روشن کن ز وضع خاکسار من

به صد تمثال رنگ رفته استقبال من دارد

به هر جا می روم آیینه می گردد دچار من