ظاهر و باطن دگر نیست به ساز این نشاط

نم نگذاشت در جبین گریه شرمسار من

خاک تپیدنم که برد گرد مرا به کوی تو

بنده حیرتم که کرد آینه ات دچار من

تا من و تو اثر نواست نغمه توست تار من

گربه سپهرم التجاست ورمه و مهرم آشناست

بیدل بیکس توام غیر تو کیست یار من