بهار می چکد اینجا ز دامن گلچین

به شعله کاری غیرت هزار دوزخ نیست

بسوز هستی ام ، اما به سوی غیر مبین

به جلوه ات رگ گلدسته بند مژگانم

ز بس به حسرت رنگ حنا گداخته ام

ز خاک من کف پای تو می شود رنگین

هجوم حیرتم از نقش پای خود دریاب